Daniel Bell, John Acquaviva i Richie Hawtin prekursorami techno są. I basta! Założenie Beatportu, stworzenie pierwszego na świecie systemu cyfrowego winyla to chyba dwa największe ich osiągnięcia (choć przyznam się szczerze, nie mam pojęcia, w jakim stopniu przyczyniali się oni do nich); nie wspominając oczywiście o wielu, wielu innych innowacjach w świecie komputerowej muzyki elektronicznej, o których nawet nie mamy pojęcia, że to ich dzieło.

Dziś jednak nie o nowinkach technologicznych. Założony przez nich dwadzieścia lat temu label, Plus 8, stał się inspiracją dla całej rzeszy ówczesnych i przyszłych technomaniaków... W tym najbardziej znanych artystów. Beatportal przepytał z tej okazji dwunastu z nich i poprosił o wymienienie ulubionych utworów firmowanych tą marką. 

Zdjęcia zawierają artystów Plus 8 oraz autorów wypowiedzi (niekoniecznie mających cokolwiek wspólnego z tym wydawnictwem!).

Dubfire

States of Mind, ‘Elements of Tone’ (1990)

Jak przez mgłę pamiętam zadzwonienie pod numer wydrukowany na okładce i byłem zdziwiony, że to Rich go odebrał. Byłem oszołomiony jakością wydawnictw do tej pory, nie wspominając o wyróżniających je okładkach. Myślałem, że kawałki były z Detroit, ale pochodziły z Windsoru i nie tylko. I od tego czasu ogromna ilość utalentowanych producentów, wyłoniła się w z tych okolic. Tam musi być coś w wodzie! Wszystkiego najlepszego z okazji roczncy Rich, John i całej reszcie artystów Plus 8!

Tiga

Cybersonik, ‘Technarchy’ (1990)

W 1992 miałem osiemnaście lat. Nosiłem domowej roboty maskę gazową i niemiecki kostium chemiczny. I poszedłem tańczyć do klubu, w którym wszystko dla mnie się rozpoczęło: CRISCO w Montrealu.

Karmiono nas stałą dietą house'u, ale ja chciałem techno. Znosiłem to, wiedząc, że mój czas nadejdzie i pewnego dnia zmiażdżę ich wszystkich pod moim rave'owym butem. Byłem bojowniczy. Później, pewnej nocy, gdy tańczyłem na podium do „I'll Be Your Friend”Roberta Owensa, trzech kolesi wyszło z ciemności na małą scenę i bez ostrzeżenia zmieniło moje życie.

Dan Bell, John Acquaviva i Richie Hawtin załadowali sprzęt do samochodu i pojechali do Motrealu, a chwilę później byłem już świadkiem występu Cybersonik na żywo (tak sądzę). Po zobaczeniu świrującego dzieciaka przed nimi tamtej nocy, dali mi trzy nieopisane winyle, które nadal mam na ścianie i prezerwatywy +8. Nie sądziłem, że kiedykolwiek będę tak szczęśliwy, że dostanę prezerwatywę od kogoś o imieniu John. To zmieniło moje życie i nadal żyję w śnie, który rozpoczął się tamtego dnia. Dzięki Plus 8!

Umek

Final Exposure, ‘Vortex’ (1991)

Byłem młodym chłopcem gdy label zaczynał wydawać muzykę, ale nieustające wrażenie, które utwory takie jak: „Technarchy” Cybersonik, „F.U.” F.U.S.E. i „Vortex” Final Exposure, wywarły na mnie, na wiele sposobów bardzo wpłynęły na to, jak (i niezliczone ilości artystów) odczuwają techno. Pionierski, konsekwentny i legendarny label, który jest tak samo istotny i wielki jak był wszystkie te lata temu!! Następnych dwudziestu!

Pete Tong

State of Mind, "Elements of Tone"

Sądzę, że gdy usłyszałem pierwsze wydawnictwo, „Elements of Tone” State of Mind, wiedziałem, ze będzie to bardzo wyjątkowy label. Jeden z tych, które się zbiera i wierzy, że wydawać będą unikatową i przełomową muzykę. Testamentem dla Richiego jest również to, że utwór ten nadal brzmi nowocześnie dziś, dwadzieścia lat później. Muszę to znów zagrać!

Adam Beyer

Vapourspace, ‘Gravitational Arch of Ten’ (1993)

Pamiętam pojechanie na rave autobusem z Sztokholmu do Kopenhagi w 1993. Pojechałem ja, Joel Mull, Jesper Dahlback i kilkoro innych przyjaciół (plus cały autobus raverów). Impreza nazywała się Lovecore, a line-up był najbardziej niesamowitą rzeczą, którą kiedykolwiek widzieliśmy! Jeff Mills, DJ ESP, Basic Channel live, Electric Indigo i Vapourspace live!!!! I wielu innych, których nie pamiętam, może również Djungle Fever Crew z Kolonii (byliśmy wielkimi fanami).

Wtedy było jeszcze wiele innowacji na scenie i poczucie słyszenia rzeczy, których nigdy wcześniej się nie słyszało było tym, o co we wszystkim chodziło. Więc gdy Vapourspace zagrali „Gravitational Arch of 10”, rozwalił nam czaszkę. Ten utwór jest jednym z najbardziej ponadczasowych dzieł kiedykolwiek powstałych w muzyce techno. Do dziś odkurzam niektóre ze starych wspomnień rave'owych, by nie zapomnieć co czułem, gdy słyszałem te legendarne utwory. Na imprezie, w brudnym magazynie, było lodowato, ale nigdy nie zapomnę jednej z syren, zmieniającej moje życie na zawsze.

Michael Mayer

Psyance, ‘The Answer’ (1994)

Jedyny raz w ciągu osiemnastu lat, gdy naprawdę wpadłem w kłopoty z moim przyjacielem i byłym partnerem, Jorgiem Burgerem, miał miejsce w 1993. W tym czasie zajmowałem się kupnem płyt do naszego sklepu z winylami, Delirium. To było nadal stosunkowo małe miejsce, podobnie jak mały był nasz tygodniowy budżet, góra tysiąc marek (dwa tysiące złotych). Gdy zamówiłem katalog Plus 8 wart ponad pięć tysięcy, nie czułem się jakbym zrobił coś nie tak... Na tym labelu było tyle złota! Ale Jorg był dosłownie zielony na twarzy – całe szczęście, nigdy więcej nie widziałem go takiego. Prawie zrujnowałem nasz interes, a sprzedanie ostatniej kupionej wtedy płyty zajęło nam jakieś siedem lat. Ale co tam - uszczęśliwiłem wielu klientów wyciągając świeżo zapakowany klasyk. Mój osobisty faworyt? „The Answer”, Psyance, samplujący Lisę Stansfield... Jak bardzo cool to było?! Wszystkiego najlepszego!

Christian Smith

F.U.S.E., ‘F.U.’ (1991)

Pamiętam wysłanie Johnowi Acquavivie i Richiemu Hawtinowi słabo wyprodukowanych kaset-demówek we wczesnych latach dziewięćdziesiątych, a nawet rozmawianie przez telefon z matką Johna, bo nadal mieszkał wtedy z rodzicami. Wiele zmieniło się od tamtego czasu, ale jedno jest pewne – Plus 8 wydał płyty, które bardzo na mnie wpłynęły i nadal, po dwudziestu latach, jest na szczycie! Brawo!

Sven Väth

Richie dał mi w Nowym Jorku F.U.S.E. wydane w Plus 8 w 1992/93 roku. Wróciłem do domu i zagrałem kawałek w klubie Omen – po tym, nic nie miało już być takie samo!

Loco Dice

Plastikman, ‘Glob’ (1993)

Moim ulubionym klasycznym kawałkiem wydanym w Plus 8 jest „Glob” z „Sheet One” Plastikmana. Zabrał mnie w podróż, gdy usłyszałem go po raz pierwszy w latach dziewięćdziesiątych. Od razu wiedziałem, że nigdy nie odpuszczę sobie tego utworu. W zasadzie użyłem go nawet na jednej z moich kompilacji.

Zdar (Cassius/Motorbass)

Speedy J, ‘Something for Your Mind’ (1991)

Dla mnie Plus 8 był jednym z najbardziej inspirujących labeli w historii. Sądzę, że to jedyny, z którego mam wszystkie winyle – często w dwóch kopiach! Mam nawet wszystkie wydane w sub-labelach, jak Probe i Accelerate.

Gdy odkryłem imprezowanie w 1991, poszedłem do BPM, najlepszego sklepu z płytami w Paryżu, i kupiłem „Approach & Identify” F.U.S.E. jako część mojej pierwszej paczki winyli. Od tamtej chwili, zawsze próbowałem zdobyć je wszystkie. Były tak nowoczesne, a ich wygląd tak niesamowity – nadal są dla mnie kamieniem milowym.

Nadal gram „Something For Your Mind”, „Pullover”, „Technarchy” czy DBX z Accelerate, często obok klasycznego house'u, minimal techno czy maximalowych, big-roomowych utworów – zawsze działają i nadal są świeże.

Gdy stworzyliśmy La Funk Mob z Boombass, mój partner z Cassius, James Lavelle (szef Mo'Wax) spytał nas, przez kogo chcielibyśmy zostać zremiksowani. Od razu poprosiłem Jamesa, czy nie mógłby spytać Richiego Hawtina i Carla Craiga. Nie wiedział kim byli, ale ostatecznie obaj powiedzieli „tak” - byłem z tego bardzo dumny. Obaj stali się tym kim są teraz, a ja nadal czasem gdy słyszę remiks Richiego, cofam się do czasów, gdy moją radością było wyjście co tydzień do sklepu z płytami, pytanie o nowości i czekanie z niecierpliwością na czerwone, czarne i białe logo +8 oraz podpisy – tak rozpoznawalne, tak wyprzedzające czas i tak niezwykłe.

Nawet jeśli trudno jest to usłyszeć, gdy tworzyliśmy z Etienne De Crecy'm „Pansoul”, Motorbass, +8 było jedną z naszych wielkich inspiracji. Najlepszego!

JD Twitch (Optimo)

Speedy J, ‘De-Orbit’ (1991)

Bardzo, bardzo trudne było zdecydować się na ulubione wydawnictwo Plus 8, jako że tak wiele z nich zrobiło na mnie ogromne i długotrwałe wrażenie. Na początku historii techno wydawało się, że każde z nich wyznaczało nowe fundamenty dla tego gatunku, które rozwijały się oraz ewoluowały niemalże co tydzień. Dwunastocalowe single od F.U.S.E., Cybersonik, Final Exposure, Vapourspace i Plastikmana, były czymś więcej niż tylko hymnami – były sposobem na życie dla mnie i wielu moich przyjaciół, do tego stopnia, że wielu ludzi, których znałem miało tatuaże Plus 8. Mieliśmy ogromne szczęście gościć trójcę F.U.S.E., Cybersonik i Speediego J jednej nocy w klubie Pure. Grałem tam wtedy i do dziś ten dzień pozostaje dla mnie jednym z szczytów elektroniki na żywo.

Po wielu rozważaniach i zwyczajnym ograniu „Substance Abuse” zbyt wiele razy, wybrałem „Rise” Speediego J jako mój ulubiony – niekoniecznie utwór, ale całą EP-kę. „Something For Your Mind” było wielkim klubowym hitem, ale zawiera rwónież piękno i trafny tytuł. Nieustannie nasilająca się detroitowa, emocjonalna rozkosz downtempo, z „Rise”, „De-Orbit”, które jeśli sprytnie zagrać na 45RPM, zmienia się w zamiatacza w stylu Carla Craiga. Jest to jeden z utworów, które naprawdę przetrwały próbę czasu i nadal za każdym razem wywołuje u mnie gęsią skórkę.

Alan Fitzpatrick

F.U.S.E., ‘Substance Abuse’ (1991)

Sądzę, że dla mnie ulubionym utworem musi być „Substance Abuse”, Richiego Hawtina pod aliasem F.U.S.E. TO naprawdę szalony utwór, który perfekcyjnie łączy najlepsze elementy acid house'u z bębniącym techno. Kocham mocne stopy i ostre hi-haty z 909! PRZESADA!! Klasyk Plus 8!