Jak wiadomo obecnie rekordowa liczba miast polskich pretenduje do miana Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Polskie miasto jedynie raz, w 2000 roku zdobyło ten tytuł i był to Kraków, który został jednak wybrany prestiżowo, a nie poprzez konkurs.

Warto zastanowić się chwilę nad całym zamieszaniem, bo polskie miasta będą ponownie mogły kandydować w 2028 roku, a skalę wydarzenia można przedstawić mniej więcej tak: ESK 2016 to dla kultury to, czym dla piłki nożnej i sportu Euro 2012. Oczywiście kultura klubowa i intensywność wydarzeń związanych z muzyką elektroniczną nie pozostają bez znaczenia, choć są niestety wybitnie zmarginalizowane.

Pojawiają się pierwsze efekty działań rozmaitych niezależnych grup artystycznych. Okazuje się, że warto jest inwestować w bardziej rozbudowaną formę rozrywki niż potupajka z kiełbasą i piwem. Nazwiska coraz skutecznie j przyciągają tych, którzy uważnie śledzą to, co dzieje się na światowej klubowej scenie. Na kulturę idą duże pieniądze, choć należy przyjrzeć się uważniej na co konkretnie.

Miasta przeznaczają potężne kwoty na przedsięwzięcia takie jak składanki z polską muzyką folklorystyczną, której nikt poza naszym krajem nie rozumie, a i nawet ze zrozumieniem tekstu kaszubskiego większość Polaków będzie miała problem. Budowane są kolejne pomniki i kioski z nikomu niepotrzebnymi pamiątkami (oprócz turystów z Azji). Z kolei ilość wydawnictw wspieranych przez miasto i struktury państwowe jest znikoma (wyjątkiem jest np. kompilacja dodana do aktualnego DJmaga).

Podczas gdy na zachodzie darmowe magazyny (Slices) czy płyty z kompilacjami dosłownie walają się po rozmaitych sklepach, klubach i knajpach u nas wciąż trzeba czekać latami na skromne dofinansowanie jakiegokolwiek przedsięwzięcia bardziej współczesnego niż piosenka żołnierska czy ludowa. <>

Pewien DJ w Poznaniu pojawił się w Urzędzie Miasta aby właśnie zapytać o możliwości dofinansowania kompilacji, na której zawarte zostałyby produkcje lokalnych muzyków i producentów, których jest w stolicy Wielkopolski wielu i których twórczość stoi na wysokim poziomie. Po odsyłaniu od pokoju do pokoju w końcu ów DJ trafił do pewnego pana, który wyraził swoją kompletną bezradność i wskazał jedynie rozpiskę dofinansowań na przyszły rok.

Okazało się, że wydana zostanie kolejna kompilacja, ale z muzyką folklorystyczną, przy czym elektroniczne składanki ma już Ełk czy Elbląg, czyli miasta znacznie od Poznania mniejsze.

Przepaść międzypokoleniowa jest u nas tak duża, że potrzeba jeszcze będzie co najmniej kilku lat, zanim w odpowiednich strukturach znajdą się ludzie ze świadomością tego, co się właściwie na świecie dzieje.

Czy jest szansa, żeby kultura klubowa brała w naszym kraju udział w tworzeniu kultury w ogóle, czy wciąż będzie kompletnie pomijana przez media i struktury państwowe? Czy jedynym rozwiązaniem jest ciągłe nagabywanie urzędników i słuchanie tych samych wytartych frazesów?