Czasem największymi wrodzonymi talentami okazują się ci, którzy dorastali z dala od nadmiernych wpływów z zewnątrz. Do tego opisu na pewno pasuje Guy Geber z Tel Avivu, DJ/producent, który przetarł szlak dla całego techno-światka w Izraelu, wybijając ich na przody nowej fali elektronicznej muzyki.

Jego korzenie jako producenta sięgają wydanego w 2002 „Electric Mistress”, ale dopiero rok 2004 pokazał jego brzmienie reszcie świata, gdy tech-housowy „Stoppage Time” ukazał się w Bedrock. Od tamtego czasu, zainteresowanie jego setami i produkcjami wzrosło niemal dziesięciokrotnie! Cocoonowe klasyki takie jak „Sea of Sand” i „Late Bloomers”, pokonały we własnej grze nawet wielkich pokroju Carla Craiga, ukazując świeże, tak dalekie od berlińskiego i detroitowego brzmienia.

Jego nowa EPka „My Invisible Romance” ma wielki potencjał. Hipnotyczne, facynujące zjawisko zbudowane na parkiety i do słuchawek. „Utwór jest bardzo emocjonalny – bardziej sugestywny niż wybuchowy”, mówi Guy. „Każdy ma niewidzialny romans i czasem takie rzeczy mają się nie ujawniać”.

Podobnie do jego produkcji, w setach Gerber stawia melodię, emocję i funk ponad nawalający minimal, a jego krystaliczne groovy rozgrzały Space na Ibizie, gdzie był rezydentem cyklu Be Space przez całe lato. „Dało mi to możliwość zagrania rzeczy, których słucham – deep housu. Kawałki, które robiłem od tamtej pory, nosiły w sobie piętno tamtej rezydentury”.

Gerber podczas pracy nad nowym albumem, remiksami dla Plastikmana, P Diddy'ego, nadal niszczy parkiety, a to jego obecne tajne bronie, które znalazły się w angielskim DJmagu. Zajrzyjcie do torby Guy'a Gerbera:

David K

„Take It”

(Highgrade)

“Utwór ten ma wspaniałą produkcję – jest czyściutki i dokładny. Musisz tańczyć z rękoma w górze! To prosty kawałek tech-housowy napędzany przez wielkie akordy, a w jego środku znajdziecie zakręconą, naprawdę dziwną melodię. Tylko David mógł taką zrobić!

Unknown Artist

„Chord”

(Rootz)

“Rootz to świetny label bootlegowy, chyba z Paryża. Może znam ludzi, którzy to zrobili, może nie! Ma w sobie wspaniałe housowe organy z piękną melodią i świetną linią basową. Lubię w nim to, jaki jest prosty i jak bosko przy tym działa na parkiet. Na końcu kawałka jest piękny wokal, który po prostu kocham. Jest bardzo oldskulowy, ale melodia jest raczej świeża. To coś jak „Show Me Love”, ale bardziej rozwinięte.

DJ W!ld

„Not Now, I’m Dancing (Anonym’s I’m Disco Dancing Remix)”

(Bloop)

„Brudny, niechlujny utwór z basem w stylu disco-house. Kocham moment, gdy wchodzą hi-haty – są prawie obok rytmu. Wokal jest świetny i lubię te wstawkę „Not now, I'm dancing”. To utwór dla dziewczyn, uwielbiają linie basową! Bardzo fajna interpretacja oryginału!

Boris Werner

„Free Your Body”

(Remote Area)

„To melodyjny utwór z wielką partią pianina, która narasta i narasta, a potem te disco-wokale z masą pogłosu. Znów, to mikstura starej szkoły z futurystyką. Jestem wielkim fanem pianina, zawsze brzmi mocno i daje dużo ciepła do utworu. Może brzmieć kiczowato, ale jeśli się sprawdza, to zawsze lepsze od użycia syntezatora.”

Gruber & Nuernberg

„Crosswind”

(Supplemental)

„Supplemental to cyfrowe skrzydło mojego labelu Supplement Facts. Ci ludzie ostatnimi czasy robili dobre kawałki. To głównie utwór parkietowy, odpowiedni na szczytowe momenty seta, ale produkcja jest bardzo zaawansowana i interesująca dźwiękowo, bo jest zbudowana na niskich, a nie średnich częstotliwościach. Byłem bardzo zadowolony z wydania tego.

Guti

„Las Cosas Que No Se Tocan”

(Desolat)

„Nowy artysta z Argentyny, dawno temu pianista w zespole rockowym. Śledziłem jego poczynania przez dłuższą chwilę – to jego pierwszy wielki release i wszystkie kawałki na EPce są dobre. Tech-house i techno z dziwacznymi stabami pianinowymi, dudniącym basem i interesującą produkcją”.